التماس هایم را بنگر
ببین که چکونه در حسرت نگاه عاشقانه ی تو
تار و پود وجودم را از هم می گشایم
و در انتظار کلامی عاشقانه از تو
خود را به کمتر از آنچه هستم بدل میکنم!
تا تو مرا تلفظ کنی
و نگاه مهربانت را ارزانی جسم خسته ام نمایی!